Мастацтва ўнутрыкадравага мантажу. Як правесці гледача праз лакацыю без адзінай склейкі.

Псіхалогія ценю: як стварыць таямніцу і драму з дапамогай аднаго ліхтарыка.

Як вугал здымкі ператварае героя ў нікчэмнага няўдачніка або небяспечнага дыктатара без адзінага слова.

Асвойваем структуру Pixar і «Зорных войнаў», каб укладваць эпічныя сюжэты ў фармат кароткіх відэа.

Вучымся ў Фінчэра і «Шэрлака»: як беспарадак або стэрыльнасць у пакоі раскрываюць характар героя лепш за любыя дыялогі.

Разбіраем стыль Джыма Джармуша: як стварыць атмасферу і гумар, калі два чалавекі проста п’юць каву і маўчаць.

Робімся «пастухамі ўвагі» гледача, выкарыстоўваючы накіроўныя лініі Кубрыка і казачную сіметрыю Уэса Андэрсана.

Тэхнікі працы з людзьмі ў кадры: замяняем наігрыш канкрэтным фізічным дзеяннем і здымаем страх перад камерай.

Вучымся здымаць сцэны, дзе героі гавораць пра надвор’е, а глядач адчувае смяротную пагрозу, як у Таранціна.

Ствараем магію ганконгскага кіно, здымаючы праз адлюстраванні, акварыумы і каляровае святло — для эфекту падглядвання.

Адзенне як драматургія: паказваем унутраную эвалюцыю героя праз змену стылю, колеру і дэталяў — без словаў.

Разбіраем прыёмы Эдгара Райта: як рэзкі мантаж і гук ператвараюць заварванне гарбаты ў эпічны экшн.

Як зрабіць звычайную валізу або флэшку самым жаданым аб’ектам ва ўсім фільме.

Парушаем правілы кампазіцыі і спасцігаем японскую філасофію «Ма», выкарыстоўваючы пустату ў кадры для стварэння напружання і значнай цішыні.

Вывучаем метад Хічкока: розніца паміж раптоўным спалохам і пакутлівым чаканнем непазбежнага.